ScaryStories.gr

Τρομακτικές ιστορίες!!!

Ήταν Δεκέμβριος του 1992 και ειχα παρει αποσπαση απ την μοναδα μου για το ΚΕΟΑΧ (Κεντρο Εκπαιδευσης Ορεινου Αγωνα Χιονοδρομων) που βρισκεται στον Ολυμπο.3 φορες την εβδομαδα,4 ατομα την φορα καναμε περιπολο στην περιοχη φτανοντας μεχρι το χωριο Ολυμπιαδα που βρισκετε στις προποδες του Ολυμπου.Διανυκτερευαμε εξω καθε φορα και παντα σε συγκεκριμενο σημειο ωστε να ειναι ευκολος ο εντοπισμος μας σε περιπτωση που τυχαινε κατι απροοπτο μιας και το χιονι ηταν πολυ και το κρυο επισης.Απ τις πρωτες φορες που πηρα μερος σε περιπολο παρατηρουσα το βραδυ μαζι και τα υπολοιπα παιδια που ημασταν μαζι ενα αχνο,πρασινο φως να φοσφωριζει μεσα στην ερημια,στην μεση του πουθενα.Φαινοταν αδυναμο αλλα ηταν καθαρο.Λιγο η νυχτα,λιγο η ερημια,λιγο το χιονι και οι συνθηκες εκει μας φοβιζαν απ το να παμε κοντα να δουμε τι ηταν.Το κουβεντιαζαμε και οταν γυρνουσαμε στην μοναδα και μας ειπαν και αλλο οτι το ειχαν παρατηρησει.Ενα βραδυ βραδυ μερικες μερες πριν τα Χριστουγεννα κι ενω ημασταν εξω,και μολις ειχαμε στησει την σκηνη για να διανυκτερευσουμε ειδαμε παλι το φως.Κατσαμε γυρω απ την φωτια και κουβεντιαζαμε για το τι μπορει να ειναι αυτο.Μερικες ωρες αργοτερα και ενω 2 απ τους 4 που ημασταν ειχαν κοιμηθει,εγω και ενα αλλο παιδι που ειχαμε μεινει και κουβεντιαζαμε ακουσαμε κατι σαν κλαμα,κατι σαν φωνη με παραπονο,κατι σαν αναμικτες φωνες γυναικιες και αντρικες μαζι.Η πρωτη κινηση ηταν να παρουμε τα οπλα μας και να ριξουμε τους φακους μας προς το μερος που υποθεταμε οτι ερχοταν ο ηχος αυτος.Τιποτα ομως.Κανενας δεν ηταν εκει.Ξυπνησαμε και τους αλλους και αρχισαμε ολοι μαζι να ψαχνουμε παρ ολλο τον φοβο μας.Πιστευαμε οτι ισως καποιος απ τους πολλους εκδρομεις ειχε καποιο ατυχημα και καλουσε σε βοηθεια.Ειχε παει περιπου 4 το πρωι και αφου δεν βρηκαμε τιποτα γυρισαμε πισω στην σκηνη.Μετα απο λιγο παλι τα ιδια.Το φως,το κλαμα.Και ξαφνικα κατι σαν σκια,κατι σαν μαυρος αερας,κατι που οσο το θυμαμαι ανατριχιαζω περασε αναμεσα μας,κανοντας την φλογα της φωτιας μας να σβησει σχεδον.Αν και χαρακτηριζω τον εαυτο μου σαν αφοβο και οτι δεν φοβαμαι φαντασματα και τετοια και κοιταζω να δωσω παντα μια πιο λογικη εξηγηση δεν ντρεπομαι να πω οτι ενιωσα το αιμα μου να παγωνει στις φλεβες μου.Αυτο πΟυ θυμαμαι οτι εκανα ηταν να κανω τον σταυρο μου και να πω “Παναγια μου”.Μαζευτηκαμε κολλητα ο ενας με τον αλλον,ετσι ωστε να εχουμε ορατοτητα σε ολλες τις μεριες και περιμεναμε πως και πως να ξημερωσει.Το φως και το κλαμα συνεχιζοταν μεχρι που αρχιζε να χαραζει.Γυρισαμε πισω και αποφασισαμε να το πουμε μονο σε εναν αξιωματικο φοβουμενοι οτι θα μας κοροιδευαν.Αυτος μας ειπε να μην το πουμε σε αλλους γιατι θα τρομαζαν και δεν θα ηθελε κανενας να ξαναβγει περιπολο.Σε μερικες μερς το ιδιο ακριβως ετυχε σε μια αλλη ομαδα που ειχε βγει εξω.Την επομενη μερα,κατεβηκαμε για ψωνια στο χωριο και πηγα και βρηκα τον παπα.Με εκαιγε αυτο το πραγμα και ημουν σιγουρος για αυτο που ειχα δει και ειχα ακουσει.Ο παπας,μου ειπε οτι σιγουρα δεν ηταν κατι που το φανταστηκα και μαλιστα μου εδωσε και ενα σταυρουδακι να εχω μαζι μου.Αυτο συνεχιζοταν για πολλα βραδυα,μαθευτηκε και στο χωριο οσπου την μερα των Φωτων σχεδον ολο το χωριο,μαζι με πολλους απο εμας κατσαμε το βραδυ εξω.Και ολοι ειδαν το φως και ακουσαν το κλαμα.Το πρωι ψαξαμε εκει που περιπου βλεπαμε το φως.Υπηρχε ενας τεραστιος πλατανος.Καποιος ειπε να σκαψουνε απο κατω.Αλλος ελεγε οτι ειναι χαμενος κοπος να σκαβουνε μεσα στα χιονια.Τελικα αρχισαν το σκαψιμο.Ενας απ ολλους που εσκαβαν,ξαφνικα σταματησε και εβαλε τις φωνες.Ειχε βρει ανθρωπινα οστα.Με πολυ σκαψιμο και αρκετες ωρες μετα βγηκαν στην επιφανεια τα οστα 40 περιπου ανθρωπων και παιδιων.Ηρθε ιατροδικαστης,αστυνομια κτλ.Αφου τα οστα εταφησαν στο κοιμητηριο του χωριου,μερικες μερες μετα και ενω ειχαν γινει εξετασεις,μαθαμε οτι τα οστα ηταν τουλαχιστον 200 χρονων.Στο χωριο ειπαν οτι μαλλον ηταν θυματα των Τουρκων που ειχαν σφαγιασθει στα χρονια της Τουρκοκρατιας.Ο παπας ελεγε οτι με το φως και το κλαμα τα πνευματα των θυματων ηθελαν να μας καθοδηγησουν ωστε να τα βρουμε και να ταφουν συμφωνα με τον χριστιανικο τροπο.Μερικοι πιο ορθολογιστες και πιο σπουδαγμενοι ελεγαν οτι τα ανθρωπινα οστα περιεχουν φοσφωρο και γι αυτο βλεπαμε εκεινη την λαμψη.Οσο για το κλαμα που ακουγαμε δεν ηταν κλαμα ελεγαν αλλα ο ηχος που κανει ο φοσφωρος οταν βγαινει στην επιφανεια και ερχετε σε επαφη με τον αερα.Περιτο να σας πω οτι απ την μερα της εκταφης και μετα δεν ξανακουσε ουτε ειδε κανενας μας τιποτα.Οσο και να ηθελα να πιστεψω την εκδοχη του φοσφωρου δεν μπορουσα να καταλαβω γιατι εφοσον ηταν ετσι τα πραγματα τοσα και τοσα χρονια κανενας δεν ειχε δει και δεν ειχε ακουσει τιποτα.

from Snatch